Mocht je denken: "wat een achterhaald weblog is dit zeg", kijk dan eens op www.liesbethtettero.nl. Ik ben van web-log.nl verhuisd naar wordpress, een weblog zonder advertenties. Sorry, web-log.nl, ik heb jarenlang met veel plezier gebruikt gemaakt van jullie dienst. Tot ziens op mijn nieuwe blog dus!
Nee, om de Irakbrief maakte Plasterk zich niet druk in DWDD gisteren. Taalunievoorzitter en minister Ronald Plasterk vindt de opmars van het woord ‘hun’ als zinsonderwerp, zoals in ‘hun hebben’ vele malen erger. Taal moet gewoon correct zijn, betoogt hij in NRC-Next. Er is taalgezag en daar moet je naar luisteren. Voor ambtenaren klopt dat: zij moeten het groene boekje volgen. Blij dat ik geen ambtenaar (meer) ben, maar dit terzijde.
De discussie met taalkundige Helen de Hoop liep uit op een fikse ruzie. Taalkundigen bestuderen het fenomeen taal en zien dit veranderen. Snapte Plasterk wel, polemologen bestuderen oorlogen ook zonder er een oordeel over te hebben. Maar taalkundigen mogen hun waarnemingen kennelijk niet beschrijven, stel je voor, straks verandert de norm zonder dat het bevoegd taalgezag hier goedkeuring aan gegeven heeft! Potjan! De ‘taalmomumentenzorg’ in actie, aldus een collega op Twitter.
Zowel dit als dat zijn fout?
Ik ben ooit afgestudeerd op de vraag of je in zinnen met ‘zowel… als…’ het enkelvoud of het meervoud van het werkwoord gebruikt. Mag allebei, hier zijn geen regels voor. Nergens vastgelegd. Maar op school hadden de professionele tekstschrijvers die ik interviewde bijna allemaal geleerd dat het enkelvoud moest zijn. Hun reacties op meervoud waren heftig emotioneel! Dat was FOUT! Tja, dat was ooit een afspraak. Een norm die eigenlijk nergens op gebaseerd was. Maar soms moet je keuzes maken, zoals Renkema in zijn Schrijfwijzer doet.
Als taaljuf geef ik Plasterk gelijk. Hup, de rode pen bij d/t-fouten (grammaticale fouten: hier is wel sprake van goed of fout!) en spelfouten (zie Groene Boekje, een juf heeft normen nodig om te kunnen nakijken. En leesbaarheid is een groot goed bij schriftelijke communicatie. Uniforme spelling helpt daarbij. En taalfouten staan klunzig natuurlijk. Daar gaat je sollicitatie…). Maar als taalkundige geef ik De Hoop groot gelijk. Taal verandert nu eenmaal. Dat je afspreekt dat een pannekoek een pannenkoek wordt, heeft daar helemaal niets mee te maken.
Deze tekst gaat over Uruzgan. Echt. Wij trainers moeten bescheiden zijn over de impact van onze inspanningen. ‘Transfer’ is het toverwoord: wat beklijft er in de praktijk? Dat blijkt niet veel te zijn. ‘Oud gedrag’ is tenslotte jarenlang ‘ingetraind’ (sorry voor ons jargon), met het nieuwe gedrag hebben trainees alleen nog maar een beetje gexebxperimenteerd. Daarin zijn zij dus nog niet ‘onbewust bekwaam’ (dan is het routine geworden). Andere factoren: de motivatie (gestuurd of uit leergierigheid aanwezig), voorkennis en basisvaardigheden van de deelnemers. Oftewel: valt wat je komt trainen in vruchtbare aarde?
Kortom: laten wij in godsnaam ons niet in een trainingsmissie naar Uruzgan laten luizen. Trainees zijn vaak ongemotiveerd (Taliban betaalt beter!), analfabeet en onder invloed van verdovende middelen. En zodra ‘wij’ weer weg zijn, met een goed gevoel over onze ‘waardevolle bijdrage’, is de verleiding van oude gewoonten levensgroot aanwezig: hoe groot is de kans dat de omgeving in die tijd is veranderd?
De verkiezingsstrijd is echt begonnen met het Haagse debat op radio 1. En nog leuker, op beeld via politiek24.nl. Kon je tenminste goed zien hoe lullig het verschil was tussen de ‘echte’ tafel en het statafeltje voor ‘de rest’. Nou ja, dat gaf Femke een goed overzicht, laten we het daar maar op houden. De discussie ging echt over lokale issues. Not. De gemoederen liepen hoog op over wel of niet de troepen terugtrekken. Uit Maarssen? Maarssenbroek? Gouda, Culemborg? Waar bleken de stadscommando’s toch nodig te zijn? Nee hoor, de discussie ging toch over Uruzgan. Echt een lokaal issue… Hoe had Thorbecke het ook al weer bedoeld? De basis van zijn ‘huis’ was toch het lokale bestuur. Maar daar gaan de verkiezingen op 3 maart kennelijk niet over.
Het leukste van het debat was toch wel weer het parallelcommentaar op Twitter. Net of je met de hele club op de bank zit te kijken of luisteren. Naar Femke op de radio en Tofik op tv tegelijk! Gezellig hoor. Maakt de boel een stuk draaglijker. Voor wie het nog niet weet: ik heet op twitter heel origineel liesbethtettero.
Omdat de campagne van de VVD zich nu ook bij de advertenties boven mijn weblog blijkt af te spelen, ben ik toch maar op zoek naar een nieuwe weblogfabriek. Goede dingen gehoord over wordpresse, ook weer via Twitter. Ik zie wel op tegen een nieuw systeem, maar er is een grens aan wat ik op mijn blogpagina wil laten zien… Mocht ik uit de lucht gaan, dan weet je hoe het komt 
.
Het is een schot voor de boeg, maar deze uitspraak durf ik wel te doen: natuurlijk zal GroenLinks in de nieuwe gemeente Stichtse Vecht duurzaamheid hoog op de agenda gaan zetten. Dat blijkt helaas nog maar al te nodig. De Natuur- en Milieufederatie heeft het klimaatbeleid van de Utrechtse gemeenten op de kaart gezet.
Maarssen en Loenen scoren laag, want net begonnen. Maar ook de doelstellingen kunnen ambitieuzer: er mag nog wel een schepje bovenop, aldus de NMU.
Breukelen scoort hoger. Nog geen ‘klimaat-kampioen’, maar wel een ‘goed-op-weg-gemeente’ (jekkes, wat een weexefge term zeg…). GroenLinks Breukelen heeft daar een belangrijke rol in gespeeld (goed gedaan Cock). De lat mag wat mij betreft voor Stichtse Vecht hoger.
En dan nog:
Wat een feest, de campagnestart van GroenLinks! Honderden enthousiaste lokale politici, tientallen workshops, geweldige sfeer, heerlijk. Zelf had ik een grote rondhol-dag, om te zien of alles bij de Academie-workshops op rolletjes liep. Sfeer proeven en nieuwe trainers aanmoedigen. Er werd veel gelachen, flink gebrainstormd en soms liepen de discussies goed op (de term ‘rattigheid’ slaat op verschillende manieren goed aan!).
Tja, en toen bleek om 15.16 uur dat de trainer die om 15.15 zou beginnen aan de mediaworkshop, ziek was. Bericht niet aangekomen. Gelukkig weet ik iets van trainen en ben ik dol op improviseren, dus heb ik zelf ook nog een workshop verzorgd. Een uitstekende gelegenheid om eens te onderzoeken hoe het levend kernkwadrant op weer een nieuwe manier toe te passen was. Media-adviezen vanuit de vier kanten van het GroenLinks-populisme-kwadrant. Ga ik niet uitleggen hier, dan wordt het net een schriftelijke cursus dansen. Sommige dingen moet je gewoon doen.
De campagne is nu dus echt gestart. Voelt wel een beetje raar omdat wij zelf in Maarssen geen verkiezingen hebben op 3 maart. Wij zijn in november pas aan de beurt, voor de nieuwe gemeente Stichtse Vecht (ik stop met het verhaspelen, anders kan ik de naam nooit meer serieus nemen…). Eerst een nieuw bestuur, kandidatencommissie, programma, lijst, website, werk aan de winkel dus. Gelukkig is er een uitstekend team dat veel van deze klussen voortvarend oppakt. Groen Werkt ook hier!
Een bijzondere gemeenteraadsvergadering, gisteravond. Het begon voorspoedig. Zonder gedoe en met applaus is onze nieuwe griffier benoemd, Bart, welkom. Ruim een jaar ben ik erg intensief beziggeweest als voorzitter van de raadswerkgroep die het profiel heeft opgesteld en daarna met de selectiecommissie en ik ben heel blij met het resultaat.
Ook zonder veel gedoe is vervolgens de naam van de nieuwe gemeente vastgesteld. Niemand werd erg warm van Stichtse Vecht, maar kom maar eens met iets beters. Of iets wat buitenlandse toeristen en Limbugers wel kunnen uitspreken (so much for het criterium van de toeristische aantrekkingskracht).
Maar toen begon het feest. Er moesten vijf afgevaardigden gekozen worden voor een gezamenlijke raadscommissie van Maarssen, Breukelen en Loenen. Er bleken zes kandidaten te zijn. Toen ontstond de vraag wat de criteria eigenlijk waren: fractiegrootte (oftewel: hoe veel kiezers vertegenwoordig je nu of in 2006, voor sommige fracties een interessante vraagx85), ancixebnniteit, voor of tegen de herindeling gestemd? Een interessante schorsing volgde. Het werd stemmen geblazen. Waarbij zowel na de eerste als de tweede telling het oorspronkelijke voorstel is aangenomen. De stemmen moesten twee keer geteld worden want de eerste keer klopte er niets van de uitkomst. En de boel was bijna nog ongeldig omdat er mensen de naam hadden ingevuld van iemand die helemaal niet verkiesbaar was. Vanaf de perstribune klonk de kreet dat het toewijzen van de Olympische Spelen sneller verloopt dan de samenstelling van een Maarssense delegatie.
Afijn, de raadsleden die thuis hadden gemeld dat ze om half tien wel weer terug zouden zijn, hadden wat uit te leggen. Het resultaat is in ieder geval dat we een Maarssense plus een gezamenlijke raadscommissie hebben en dat ik aangezien ik in beide zit, nog heel wat te vergaderen heb dit jaar!
Die Balkenende. Even na een 1-2′tje met Verburg proberen Natura2000 de nek om te draaien. Je zal toch minister van natuurbeheer zijn in dit kabinet! Niet gehinderd door enige kennis van zaken neuzelen anti-bomenknuffelaars wat af. "Frankrijk heeft maar 27 N200gebieden, waarom hebben wij er zo veel?", was te horen in de kamer (van VVD of CDA, die hoek iig). Even een nul achter dit getal over het hoofd gezien. Maar het ‘feit’ is alweer bewezen: Nederland heeft te veel natuur!
Het is niet te geloven, maar ik ben erg blij met de reactie van Barosso. En vooral dat Balkenende toch niet de ‘baas’ van Europa is geworden. Wat een kortzichtigheid om steeds maar te blijven roepen dat natuurbescherming haaks staat op het behartigen van economische belangen. En dan nog: waarom zouden die voorgaan? Rentmeesterschap, de wereld minstens zo goed achterlaten voor komende generaties, daar was het CDA toch van? Als het aan Balk en Burg ligt, dan blijft er niets over dan een uitgewoond en geasfalteerd industriegebied in de rivierdelta NL. Lekker leefbaar maar niet heus.
Gelukkig nieuwjaar!
2010 begon met een onverwacht inzicht. Blijk ik toch gelovig te zijn zeg. Ja, ik heet Elizabeth xe9n Maria, dus mijn reli-roots laten zich raden, maar daar heeft het helemaal niets mee te maken.
Joris Luyendijk schreef in zijn NRC-column over duurzaamheid als lifestylekeuze: "… duurzaamheid wordt voorgesteld als optie, als xe9xe9n lifestylekeuzetussen velen: oh, jouw consumptie is zo ingericht dat de aarde nietnaar de knoppen gaat, nou als dat jou gelukkig maakt dan zeg ik, goedvoor jou, mijn hobbyx92s zijn gaming, yoga en Indonesisch koken."
Maar het gaat verder dan lifestyle. Er blijkt namelijk een Groen Geloof te bestaan. Tijdens het doorlezen van achterstallige kranten, las ik iets opvallends in een oude Volkskrant. Het hoofd Duurzaamheid van een Engelse vastgoedgigant dreigde ontslagen te worden omdat hij weigerde per vliegtuig de baas achterna te reizen om hem zijn vergeten telefoon te brengen. Baas boos, werknemer naar de rechter. Die bepaalde dat ‘een geloof in klimaatverandering zowel een politieke visie op de wetenschap kan zijn als een filosofische’. En om religieuze redenen mocht de man niet ontslagen worden…
Glamourpriester Antoine Bodar doet in Hollands Diep ook een duit in dit collectezakje in zijn versie van de kersttoespraak van de koningin. "Scheiding van Kerk en Staat betekent niet dat een mens zijn geloof of levensovertuiging of desnoods ideologie moet uitbannen in openbaarheid. Zouden mijn groene of liberale of socialistische onderdanen wel van hun geloof mogen getuigen in het publieke domein, maar christenen niet?"
Kortom: inzetten voor duurzaamheid blijkt een persoonlijke keuze. Als je het leuk vindt of als het je de nodige zingeving levert. Iets anders? Ook prima. Ik zou bijna zeggen: vrijheid, blijheid, als het woord vrijheid niet gekaapt is door populisten die veel mensen die vrijheid niet gunnen. Dit is voer voor psychologen, niet voor klimaatdeskundigen. Zie Luyendijk.
Dan maar gelovig. Ik
